X-Dream Classic (Ομόνοια)

Η εισαγωγη στον χωρο του ξενοδοχειου εγινε στις 05-11-2011 και ωρα 23.43.

Οταν ανοιξα την πορτα εμφανιστηκε μπροστα μου
ενα πολυ καθαρο και περιποιημενο ξενοδοχειο με μικρη υποδοχη.
Υπαρχει ελλειψη πισω πορτας για αγαπουληδες παντρεμενους/ες,
αλλα αν ξεπεραστει αυτη η διαδικασια
απλωνεται μπροστα τους ενα αξιο αναφορας μπουρδελοξενοδοχειακι.

Τα αρνητικα ειναι η συχνη διελευση απο πρεζακια
αλλα και τους πορτιερηδες Του AMNEZIA
που κοζαρουν τα παντα και τους παντες στην εισοδο-εξοδο.

Επιπλεον η αστυνομια κανει συχνα ΝΤΟΥ στο ΑΜΝΕΖΙΑ
και χαλαει η ροη οχι μονο του γαμησιου αλλα και ολης της υποθεσης!

Πληρωνοντας το αντιτιμο των 23 ευραιων,
προμηθευομαι απο τον υποδοχεα την καρτουλα προσβασης,
το τηλεκοντρολ και το παπαρι για το Air-Condition.

Αμεσως περναω με την κοπελα στο Ασανσερ.
Εκει με επιασε κρυος υδρωτας
καθως δεν μπαινω ποτε σε αυτα τα κατασκευασματα του διαβολου.

Αφου ξεπεραστηκε το αρχικο σοκ κοιτωντας μονο την εκλεκτη της ψωλης μου,
φτασαμε στον οροφο.

Παχια μοκετα (πρασινη-γκρι αν δεν απατωμαι).

Ανοιγοντας την πορτα του δωματιου τοποθετουμε την καρτουλα
μεσα στο μηχανημα για να αναψουν τα φωτα και τα παρελκομενα!

Μπανιο καθαρο αλλα χωρις παντοφλακια μιας χρησης,
που σημαινει οτι το δαπεδο και η μοκετα θα γινοντουσαν (Οπως και εγιναν) μπουρδελο.

Πετσετουλες ασπρες, καθαρες χωρις μερεντα τις οψεις τους.


Στον κυριως χωρο του μικρου αλλα πολυ λειτουργικου δωματιου,
υπηρχαν απαλα ξεκουραστα χρωματα για το ματι. Καθαρα εκ πρωτης οψεως σεντονοκαλυματα!
Μεγαλος καθρεφτης απεναντι απο το κρεβατι!

Κουρτινα χοντρη και σκουρα!

Φωτισμος επαρκης και κατι ακομα!

Αναμονη δεν υπηρχει! Ποιος αλλωστε να γεμησει τοσα δωματια!

Μετα τις 00.00 η τιμη δωματιου πεφτει στους 15 ευραιους!

Η ειμαρμένη έφερε τη Μαρτίνα – Έλενα.
Εκ Ρουμανίας, νεαρότατη, μειλίχια, προσηνής, χαριτωμένη.
Ελαφρά μυστηριώδης και απόκοσμη,.

Στο νου ήρθε ο ήχος "Love over six centuries” των Eloy.
Σαν το εξ Εσπερίας θήλυ να ταξίδεψε από το 1358 στο σήμερα.

- Πόσων χρονών είσαι;
- 20! Εσύ;
- 130% μεγαλύτερός σου…
- Εεε; Τι λες; Πόσο είσαι;
- 14!
- Ααα, κατάλαβα, είσαι το ανάποδο, είσαι 41!
- Δε φαντάζεσαι ότι υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι από κάποια ηλικία και μετά…
- Εεε!;

Μουτράκι νεανικό, παιγνιδιάρικο.
Σώμα μετεβηβικό που μπατάλεψε πρόωρα από τεκνοποίηση στα 18.
Φρύδι πυκνό σαν τσόχα.

Οι αναπνοές μπλέκονταν μεταξύ τους.
Δεν της άρεσε η οσμή του κρασιού.
Προτίμησε τον πεοθηλασμό.

Μεσούσης της Σαρακοστής και ενώ η βίαιη εισβολή της αρσενικής σάρκας στη σάρκα της ήταν σε πλήρη εξέλιξη, είδα στον καθρέφτη τον καθ’ έξιν φίλοιστρο εαυτό μου ως ον φολιδωτό, κερασφόρο, πτερωτό, με γλώσσα διχαλωτή, να πάλλεται και να ασελγεί επί του πάλλευκου σώματος της νεαράς Ευρωπαίας.
Η εικόνα γεννούσε ηδονή και απέχθεια, μεγαλείο και αποστροφή.

Οι ηγούμενοι, οι κρατούντες τούτης της κοινωνίας είναι οι εύποροι άρρενες και το νεαρά θήλεα.

Συνουσιαζόμενη σε στάση ύπτια ήταν τρυφερή, ακουμπώντας τις πατούσες της στις ντυμένες στην τρίχα γάμπες μου.
Πρηνηδόν είναι λιγότερο ερεθιστική.

Ενώ τον είχα όλον μέσα, σκεφτόμουν ότι είναι αδύνατον ένα νεαρό θήλυ 20 ετών να μη νιώσει την αναστάτωση που δημιουργεί ο ερεθισμός των ηδονικών κύτταρων του.
Όπως επίσης ότι εκείνη τη στιγμή η λογική και το συναίσθημα του θήλεος είχε αντίστροφη τάση από αυτήν των ηδονικών κυττάρων του.

Όταν πλησιάζει το χύσιμο, για λίγες στιγμές έχεις φευγαλέα την αίσθηση (ή ψευδαίσθηση για άλλους) ότι κρατάς στα χέρια σου την αντισυνουσιαζόμενη με βαθειά και έντονα συναισθήματα, που όμως εξαφανίζονται με τη σπερματέγχυση.

Το σπέρμα ξεγελάστηκε και ξεχύθηκε για 6.258η φορά: Πίστεψε ότι κατευθύνονταν στο ωάριο της 20χρονης Ευρωπαίας, ενώ το πεπρωμένο του ήταν να ανασχεθεί και να συνθλιβεί στο ελαστικό τοίχωμα ευθηνής περιακαυλίδας.

Μετά το πέρας, αφουγκραζόμουν τις μικρές συσπάσεις των άκρων της, των γεννητικών της οργάνων, του κορμιού της.
Το στόμα της είχε μείνει ανεπαίσθητα ανοιχτό.
Τα μάτια της κοίταζαν το πουθενά στο ταβάνι, γυάλιζαν υπό το φως των πολύχρωμων ηλεκτρονικών φανών της οροφής του δωματίου συνουσιών.

Επικοινωνία εις την Αγγλικήν.
Περιέγραψε το ταξίδι από τη διασταύρωση Αχαρνών και Διδύμου, έως το Βουκουρέστι: «Πενήντα ευρώ, ταξίδι δυο μέρες και μια νύχτα».
Τεκνοποίησε το 2009. Μητέρα δίχρονου θήλεος.
Δεν τέλειωσε το σχολείο.
Το τελευταίο διάστημα απώλεσε δυο κινητά τηλέφωνα και τρία ρολόγια.
Ασταθές θήλυ, ανεύθυνο.
Δεν φάνηκε να της αρέσει που γράφω στον ιστότοπο. Μάλλον την ανησύχησε…

Στη διασταύρωση Αριστοτέλους – Χαλκοκονδύλη - Σωκράτους, εκδίδονταν μεσήλικας Κινέζα.
Ψυχρή, απόμακρη, μάλλον φοβισμένη.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα κομμουνιστικά ιδεώδη και κατέληξε σε διασταύρωση στο κέντρο των Αθηνών να τη χύνουν Άραβες Αφρικανοί και Ασιάτες.

Στη διασταύρωση Καποδιστρίου – Γάμα Σεμπτεμβρίου, οι γνωστές Αφρικανές…
Οι πιο πολλές φωνάζανε, σα να πουλάγανε μουνιά στη λαϊκή αγορά.
Μια από αυτές, νεαρή Αφρικανή διαφορετική από τις άλλες, με όψη σοφιστικέ, χτύπησε το τζάμι του συνοδηγού, ψιθυρίζοντας λόγια που δεν ακούγονταν.
Άνοιξα και της είπα: «Θα σου χαρίσω ένα πακετάκι τσίχλες Χίου… Να, πάρε το»
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα θήλεα του δρόμου αλλάζουν εντελώς ύφος:
Ενώ μέχρι τη στιγμή της τσίχλας έχουν ύφος πωλητή που προσπαθεί να πωλήσει συνουσία, μόλις προσφέρουμε την τσίχλα όλα ανατρέπονται και παίρνουν εντελώς άλλο ύφος, πολύ πιο αβρό, αθώο, ανιδιοτελές, ανυστερόβουλο. Όταν φεύγει η συναλλαγή από τη μέση, αλλάζει ο κόσμος όλος.
«Εφκαριστό, τέλεις τσαμπούκι;»
«Παρακαλώ, άλλη φορά τσιμπούκι»…

«Αναγκαστική» επίσκεψη στο εν λογω ξενοδοχείο, για την συνεύρεση με την εκλεκτή της βραδιάς από το γειτονικό AMNEZIA.
Τυπική η ρεσεπσιονιστ, μας παρέδωσε όλα απαραίτητα αξεσουάρ, και αμίλητη μου εδωσε τα ρέστα.
Το δωμάτιο καθαρό ευρύχωρο, air condition, με μεγάλη lcd τηλεόραση, προγράμματα με επιλογές για όλα τα γούστα.
Ησυχία, καλή ηχομονοση, διακριτικος φωτισμός, με όλες τις ανέσεις που παρέχουν τα ξενοδοχεία αυτού του είδους.
Ο μόνος λόγος που ο βαθμός στην καθαριότητα δεν είναι υψηλός, είναι πως η ντουζιέρα, στο δωμάτιο τουλάχιστον που πήγα, δεν έχει κάποιο κάλυμμα με αποτέλεσμα όλα τα νερά να πέφτουν στο δάπεδο, και να υπάρχει πιθανότητα να γλιστρήσεις.
Κατά τα άλλα , αν και δεν έχω μεγάλη εμπειρία από παρόμοια ξενοδοχεία, ήταν μια χαρά.
Μεγαλο αβαντάζ το φυλασσόμενο parking ακριβως απεναντι απο το ξενοδοχειο, που εξυπηρετει τοσο τους θαμώνες του X-DREAM οσο και του AMNEZIA

Έχω παέι αρκετές φορές στο ξενοδοχείο.
Ας ξεκινήσω με τα αρνητικά πρώτα
Χάλια περιοχή πολύ χάλια δλδ κάθε φορά που πρέπει να περάσω από εκεί αυτό είναι η κυριότερη μου έννοια
Το μπάνιο πολύ μικρό κι όντως γίνεται πισίνα δηλαδή αν δεν είναι κλειστή η τζαμένια πόρτα του ξενοδοχείου μέχρι κι η μοκέτα του διαδρόμου του δωματίου γίνεται χάλια.
Πάρκινγκ έχει δίπλα από το ξενοδοχείο αλλά με τέτοιες φάτσες τριγύρω δεν το αφήνω εκεί με τίποτα όσο και να το φυλάνε έχει μερικά λίγο πιο κάτω ή το πιο εύκολα metro μέχρι Ομόνοια ή Μεταξουργείο.
Η reception μια χαρά φιλική μετά από τόσες φορές που με έχουν δει εκεί με ο,τι κι αν κουβαλάω.Δωμάτιο στο λεπτό χωρίς ποτέ να χρειαστεί να περιμένω.Λεφτά αν θες δίνεις μπροστά
Δωμάτιο αρκετά καλό ευρύχωρο και καθαρό.Δεν πας φυσικά εκεί για την θέα
Στην τηλεόραση καλύτερα μουσική γιατί οι τσόντες που έχει είτε είναι ίδιες ή πιο πολύ για δροσερά αγόρια απότι έχω καταλάβει είναι παρα πολύ gay friendly εξού και το μπαράκι από κάτω παλαιότερα ήταν για πιο περίεργες καταστάσεις

Είσοδος στο ξενοδοχείο μετά της δεσποινίδος εκ του Amnezia ορμώμενη...

Ρεσεψιόν... ευγενική, διακριτική... δίνει το κλειδί και όλα τα παρελκόμενα (μαραφέτια για air-condition και τηλεοράση)...

Το δωμάτιο... στον 3ο (αν θυμάμαι καλά)...
Το δωμάτιο μου φάνηκε ευρύχωρο... ωραίο, κυκλικό κρεβάτι... καθαρό!
Μεγάλη LCD ΤV απέναντι από το κρεβάτι με μεγάλη ποικιλία στα τσοντοπρογράμματα... για όσους ενδιαφέρονται πιάνει και Eurosport και ελληνικά/ξένα μουσικά κανάλια
Τον ίδιο τοίχο κάλυπτε πελώριος καθρέπτης... ώστε να μην χάνει κανείς "στιγμή"!

Το μόνο αρνητικό ... δεν υπάρχει κουρτίνα στο μπάνιο... με αποτέλεσμα να γίνει πισίνα!!!
Αλλά μικρολεπτομέρειες...

Το parking είναι ακριβώς απέναντι...
Τιμή: 23 ευρώ...

Μετά από δυο επισκέψεις στο Amnesia, έπρεπε κι εγώ να κάνω την αρχή και να τιμήσω μια κοπέλα. Τα απωθημένα μου πολλά. Η Ρεββέκα όμως το μεγαλύτερο. Κοντούλα, με έκφυλο προσωπάκι και ένα κωλαράκι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος για να μην σας κουράζω.

Δυο βήματα δίπλα το ξενοδοχείο. Η κοπέλα στη ρεσεψιόν λίγο βαριεστημένη και με το ζόρι της απέσπασα την "καληνύχτα" κατά την έξοδο (γι αυτό και το 6 - δίνω μεγάλη σημασία στην ευγένεια). Δωμάτιο πολύ άνετο, ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΟ. Μπάνιο, που είναι και το βασικό επίσης πεντακάθαρο.

Το 9 στη σχέση ποιότητας-τιμής/κόστους, ουσιαστικά είναι βαθμολογία για το όλο concept Amnesia - XDream Hotel.

Τέλος, να πω ότι κατά την έξοδο από το Amnesia, ενημερωθήκαμε ότι το πάρκινγκ απέναντι από το μαγαζί προσφέρεται για παρκάρισμα. Σημαντικό, λόγω επικινδυνότητας της περιοχής.

Amnezia

Μάγδα, καμαρωτή, με αυτοκρατορικό ύφος, καθήμενη ως συνήθως στην πιο προβεβλημένη θέση του πάγκου του καταστήματος, κοντά στην εξώπορτα.
Της αποδώσαμε τιμές με χειροφίλημα και εισπράξαμε το μειδίαμά της.

Ρωξάνη, αγέρωχη, φορούσα πουκάμισο εμπριμέ με έντονα μεγάλα σχέδια, πράγμα που την έκανε να φαίνεται ακόμη πιο μεγαλόσωμη.
Εκτός από το χειροφίλημά μας, της χαρίσαμε και τη βαθιά γονυπετή υπόκλισή μας.
Χαμογέλασε εγκάρδια.

Για άλλη νεαρά, με ευμεγέθεις μαστούς αλλά ανύπαρκτους γλουτούς, ακούστηκε το σχόλιο ότι πιθανόν να μεταμόσχευσε τον κώλο της στους μαστούς της…

Το ποτήρι πέταξε για λίγο, πριν θρυμματιστεί στο πάτωμα.
Οίνος ερυθρός, σκόρπισε τριγύρω, ασορτί με τη μπλούζα της περιποιημένης σερβιτόρας, η οποία πάσχιζε να καθαρίσει το χώρο από τα θρύμματα και τα υγρά, ενώ εμείς ηδονοβλέπαμε τις παρυφές των μαστών της καθώς αυτή έσκυβε…

Η Βαλεντίνα ήταν περί τα 35.
Ελκυστική στο ημίφως του καταστήματος.
Μαυρομαλλούσα, γρι-πράσινα μάτια, ανοιχτό κορσάζ που αναδείκνυε τους μαστούς, λαμπερή οδοντοστοιχία.
Το εξώπλατο φόρεμα αποκάλυπτε δυσδιάκριτες αλλοιώσεις του δέρματος, που φαίνονταν σαν μικροβλάβες από τον ήλιο.
Μετά από λίγο, από την έξοδο του καταστήματος έως είσοδο του ξενοδοχείου - συνουσιασηρίου, διανύοντας τα δέκα μέτρα στο δρόμο όπου ο φωτισμός είναι έντονος, διαπιστώσαμε ότι οι «φακίδες» ήταν φλεγμονώδη και πυώδη σπυριά.
Άρχισε να μας κυριεύει η απογοήτευση, ωστόσο αποφασίσαμε να πιούμε κι αυτό το ποτήρι, μέσα στα τόσα και τόσα που έχουμε πιει, μονολογώντας διάφορα επιχειρήματα και δικαιολογίες.
Στη καμπίνα του ανελκυστήρα, φάνηκαν κι άλλες καντήλες και φλύκταινες στο στέρνο.
Ήταν πολύ αργά για να οπισθοχωρήσουμε, αφεθήκαμε στο πεπρωμένο, σκεπτόμενοι ότι της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά.
Στο δωμάτιο συνουσιών, η σινδών ήταν ολίγον σκισμένη.
Η Βαλεντίνα είχε σωματική κακοσμία, η οποία δεν έφυγε ούτε μετά το λουτρό της.
Το υπογάστριό της είχε κάθετη παλαιά ουλή περίπου 30 εκατοστών.
Στη διάρκεια της μετά περικαυλίδος πεολειχίας, ο φωτισμός του δωματίου μεταβαλλόταν αργά και αυτόματα, αλλάζοντας χρώματα και ένταση.
Όταν στα φωτιστικά κυριαρχούσε το κόκκινο χρώμα, τα σπυριά γίνονταν μπλε.
Με μπλε φως, τα σπυριά ήταν κόκκινα.
Στο ματζέντα χρώμα, είχαμε μαύρα σπυριά.
Πράσινο φως, γκρι σπυριά.
Παρά τις αντιξοότητες, η στύση όλως παραδόξως ήταν πλήρης, ωστόσο η είσοδος του κόλπου ήταν σφιχτή και το πέος δεν εισερχόταν με άνεση.
Ενώ συνέβαιναν αυτά, κουδούνισε το κινητό της και την παροτρύναμε να απαντήσει.
Στην άλλη άκρη ήταν άνδρας.
Η σύντομη τηλεφωνική συνομιλία την ευχαρίστησε.
Ο κόλπος της άνοιξε εντελώς, το πέος εισήλθε πλήρως.
Σε μια στιγμή διάθεσης παιχνιδίσματος εκ μέρους μας, την ανασηκώσαμε μοχλεύοντας με το πέος, ακούστηκε το κροτάλισμα του κόλπου, εκείνη αναφώνησε «όϊ, όϊ, όϊ».
Έδειχνε αγάμητη από καιρό.
Η ανία δεν άργησε να επέλθει, οπότε της ζητήσαμε ευγενικά διακοπή και απόσυρση άνευ ολοκλήρωσης.

Στην είσοδο του καταστήματος, νεαρή Ρουμάνα παρακαλούσε τον θυρωρό να καλέσει την αδελφή της να βγει έξω, εξηγώντας του ότι είναι μια λεπτοκαμωμένη με μαλλί καρέ.
Ο θυρωρός της απάντησε προτρέποντάς την να μπει στο κατάστημα, πράγμα με το οποίο δε συμφωνούσε ο Ρουμάνος συνοδός της.

Η Άνα (με ένα «ν») είναι νεαρή Ρουμάνα, περίπου 22 ετών.
Το μετεφηβικό σφρίγος των γλουτών και των μηρών της, το πάλλευκο και πεντακάθαρο δέρμα της, το χαριτωμένο πρόσωπό της, τα χρώματα της νιότης της, αντισταθμίζουν πλήρως το περιορισμένο ύψος της και την τάση της για παραπάνω κιλά.
Επιθυμούσε να έρθει σε στάση πρηνή.

Πολλά, πάρα πολλά θήλεα, εκδιδόμενα και μη, προτιμούν τη στάση αυτή.
Ξέρουν ότι έτσι γίνονται ωραίες και είναι ασφαλείς.
Πρηνηδόν.
Πάρε τα αχαμνά μου αρσενικέ.
Τα αχαμνά μου.
Και τα δυο εκεί πίσω είναι.
Κοίτα τα, γλύφτα, γάματα, ζούληξέ τα, κάντα ό,τι θες…
Μακριά ο ένας το πρόσωπο του άλλου.
Οι λεπτομέρειες και οι ατέλειες της σάρκας χάνουν τη σημασία τους.
Τα πρότυπα ομορφιάς που προβάλλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γίνονται αδιάφορα, ασήμαντα, μηδαμινά, ανύπαρκτα.
Εκεί, σε θέση πρηνή, που η κωλοτρυπίδα είναι πάντα στρογγυλή.
Σε όλους και σε όλες.
Ό,τι και να πουν, ό,τι και να κάνουν τα ΜΜΕ, οι κωλοτρυπίδες θα είναι πάντα σουφρωμένες, στρογγυλές, με το δικό της περίγραμμα η κάθε μια…

Η κλινοπάλη με την Άνα-Μαρία κατέληξε με έκχυση σπερματικών και προστατικών υγρών εντός της περικαυλίδας.

Αργότερα, στο κατάστημα, η διασκέδαση συνεχίστηκε με το άσμα του κ. Αντύπα «για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά, δε μ’ αγαπάς».
Η Άνα έμεινε πιστή περί τα πέντε λεπτά. Τόσο κράτησαν οι ματιές της και τα χαμόγελά της προς εμένα, γιατί μετά άρχισε τις θωπείες με άλλους μαντράχαλους.
Η Βαλεντίνα λειτούργησε ως υπόδειγμα πίστης και αφοσίωσης για όλη την υπόλοιπη βραδιά (κατά πάσα πιθανότητα γιατί δεν την ήθελε κανένας).

Μετά τα μεσάνυχτα, στην οδό Σωκράτους, στα 5-6 σταυροδρόμια από την οδό Πειραιώς έως την οδό Ευριπίδου, ελλόχευαν Αφρικανές, οι οποίες καταδίωκαν το αυτοκίνητό μας, χτυπώντας με δύναμη το πίσω μέρος του.
Κάθε Αφρικανή έτρεχε περί τα 30-50 μέτρα, από το ένα σταυροδρόμι στο επόμενο, όπου παραλάμβανε η επόμενη Αφρικανή.
Κάτι σαν σκυταλοδρομία.
Έτρεχαν με μεγάλη ταχύτητα, φορώντας πέδιλα, τακούνια, οτιδήποτε άλλο εκτός από αθλητικά υποδήματα.
Παρά το ότι ο δείκτης ταχύτητας του αυτοκινήτου έδειχνε 35Km/h, αυτές το πρόφταιναν και το κτυπούσαν…
Το πρόφταιναν, με τη δύναμη που δίνει η απελπισία...
Πάκαε, πάκαε, μι φέφγκις, μι φέφγκις, γκαμίσι, γκαμίσι, τσιμπούκα, τσιμπούκα…

Στα προπύλαια του Παντείου πανεπιστημίου πουλάνε λουκάνικα, που μοιάζουν με φάρμακα μετά από τέτοιες νύχτες.

Βαλκάνια, το παχύ έντερο της Ευρώπης.
Γραικυλία, πάτος του εντέρου, πρωκτός της Ευρώπης.
Εντευκτήριο εντός του πρωκτού, επί της πλατείας Βάθους.

Η Μαγδαληνή προσήλθε χαμογελούσα στο εντευκτήριο.
Πρόκειται για βραχύσωμη Ρουμάνα, με μελάγχροα κόμη και φωτεινό, χαρούμενο πρόσωπο.
Η κόμμωσή της σε συνδυασμό με το πρόσωπό της την κάνουν ελκυστική, φέρουσα στο νου φυσιογνωμίες από ελληνικές ταινίες του περασμένου αιώνα.
Η ίδια δεν φαίνεται να συμμερίζεται την αισθητική αυτή, καθότι αφενός προετοιμάζεται για επιμήκυνση της κόμης και αφετέρου διατρυπά με κοσμήματα το πρόσωπό της.
Τη συστήσαμε στο συνοδό μας, αλλά προς στιγμήν εκείνη θεώρησε ότι εκείνος ήταν ο προς συνουσίαν και όχι εμείς! Σπεύσαμε, επαναφέραμε άρδην τα πράγματα στη θέση τους και χωρίς άλλη χρονοτριβή πήραμε την άγουσα για τα συνουσιαστήρια.

Λαμπρό το δωμάτιο συνουσιών του υπερκείμενου ξενοδοχείου.
Διαστημόπλοιο με γλόμπους και λαμπάκια.

Η Μάγδα συνεννοείται με περιορισμένα ελληνικά και δεν ομιλεί άλλη γλώσσα πλην της Ρουμανικής.

Μαστοί μεγέθους απιδιού, αισθητικά ταιριαστοί με τον υπόλοιπο κορμό.
Δερματοστιξία στη μέση, με έγχρωμους αετούς και θυρεούς.

Στη διάρκεια του foreplay, ανταλλάξαμε τις τσίχλες μας, ο ένας στο στόμα του άλλου.
Η τσίχλα μου ήταν σκληρή και δύσχρηστη μαστίχα Χίου.
Σε δευτερόλεπτα, σφηνώθηκε στους πίσω στιλπνούς, λευκούς οδόντες της Μαγδαληνής.
Θετική εξέλιξη, γιατί η νεαρά έπαψε να μασά και άρχισε να μιλά περισσότερο.

Υπεράνω της κλίνης, ένα από τα φωτιστικά σώματα έλαμπε τόσο ισχυρά, ώστε διακρίνονταν κάθε λεπτομέρεια επί του δέρματος και των λοιπών οργάνων της Μαγδαληνής.
Το κατάλαβε και απολογήθηκε για την δυο ημερών αξύριστη ήβη της, προφασιζόμενη ευαισθησία και ερεθισμούς του δέρματός της.

Οι ασελγείς πράξεις διήρκησαν αρκετά, χωρίς σπουδαίο αισθησιασμό εκ μέρους μας, καθότι εκείνη την ημέρα μας είχε κατακλύσει η κόπωση της καθημερινότητας.

Ολοκλήρωση τυπική, συνήθης, χωρίς ακρότητες.

Η βάρκα του έρωτα συνετρίβη στα βράχια της καθημερινότητας…

Η Μάγδα ανησύχησε ότι η μετριότης των επιδόσεών μας οφείλονταν σε αυτήν και επανέλαβε τρεις φορές ότι δεν λειτουργεί εντελώς αφροδισιακά από την πρώτη συνουσία και ότι χρειάζεται μια δεύτερη τουλάχιστον ευκαιρία ώστε να αποδώσει πλήρως.
Την καθησυχάσαμε, αλλά εις μάτην…

Επιστρέψαμε στο εντευκτήριο, επί του πάγκου του οποίου διαδραματιζόταν η πράξη «ξεμουνιάζειν αλλήλοις»...
Ξανθότατα θήλεα, χορεύτριες καλλιτεχνικού ξεγυμνώματος, επεδίδοντο σε βυθομετρήσεις και διανοίξεις οπών και κοιλοτήτων του ανθρωπίνου σώματος, ήτοι ενδεικτικά και όχι αποκλειστικά κόλπων, αιδοίων, πρωκτών, κ.ά.
Πρωτοστατούσε η πρωθιέρεια της Λαγνείας, Έμυ.
Σκόρπια κολπικά υγρά, σίελοι και άλλες ανθρώπινες εκκρίσεις.
Προς βοήθειά τους, χρησιμοποιούσαν τεχνητούς φαλλούς, περικαυλίδες, χειρόκτια, καθώς και ορισμένους άρρενες πελάτες.

Στην είσοδο του εντευκτηρίου, αλλόφρων και εκστασιασμένος Άραβας ομιλούσε σε κινητό τηλέφωνο.
Φαινόταν σα να μη χώραγε το μυαλό του αυτά που έβλεπε.
Στη χώρα του, η διήγησή τους και μόνον πιθανόν να σημαίνει θανάτωση δια λιθοβολισμού σε ειδική δισεβδομαδιαία τελετή σε κοινή θέα στην κεντρική πλατεία.

Ενώ ήταν σε εξέλιξη μια ακόμη δημόσια κολποσκόπηση, η Έμυ αποσπάσθηκε από την άλλη χορεύτρια και κατήλθε του πάγκου.
Γυμνή, κραδαίνοντας καλυμμένο με περικαυλίδα φαλλό, περιδιάβαινε τους χώρους με τους θαμώνες, σκορπώντας ματιές, λόγια, πειράγματα και καυλόσκονη.
Τα βλέμματά μας συναντήθηκαν.
Το δικό της, βλέμμα σπινθηροβόλο, φιλάρεσκο, ηδυπαθές.
Το δικό μας, βλέμμα γουρλωμένο, αγελαδινό, μοσχαροειδές.
Το στόμα μας κρεμάμενο, μισάνοιχτο, με τσίχλα της Μάγδας μέσα, αργά κουνάμενο.
Στάθηκε εμπρός μας, πρόσωπο με πρόσωπο.
Έμυ: «Άνοιξε το χέρι σου».
Ανοίξαμε παλάμη: «Μάλιστα, ορίστε».
Έμυ: «Βγάλε την τσίχλα σου από το στόμα σου και άσε την στο χέρι σου».
Ανησυχήσαμε ότι θα ζητήσει να εισάγουμε το φαλλό στο στόμα μοας: «Μάλιστα, ορίστε».
Η Έμυ διάβασε τη σκέψη, χαμογέλασε σαρκαστικά και λάγνα, έβαλε στο στόμα της την τσίχλα της Μάγδας και μασώντας την, συνέχισε να παίζει παραπέρα με άλλους ρέκτες.

Ο δισκοθέτης επέλεγε μουσική κλαμπίσια, αισθητικώς ανώτερη των γραικυλικών αλυχτισμάτων.

Αργότερα, η Έμυ επέδραμε επί μεσήλικος διοπτροφόρου κυρίου, αφαιρώντας τα ομματοϋάλια αυτού και φορώντας τα αυτή, με αποτέλεσμα την προσωρινή τύφλωση αμφοτέρων.
Επρόκειτο για ομματοϋάλια με ισχυρούς φακούς, κοινώς πατομπούκαλα, προμηθευθέντα εκ δημοσίου ταμείου.
Στην προσπάθειά της να απαλύνει το ψυχικό άλγος το οποίο δημιούργησε, επέστρεψε στον κύριο τα ομματοϋάλια και του επέδωσε τον γνωστό, κεκαλυμμένο με περικαυλίδα πλαστικό φαλλό.
Ανέπτυξε κατάλληλα το σώμα της (έστησε μουνί) και τον παρότρυνε να προβεί σε ενδοκολπικές διεισδύσεις.
Ο κύριος, διστακτικός αρχικά, αποπειράθηκε ορισμένες διερευνητικές κινήσεις.
Στη συνέχεια, με ύφος ερευνητού προσηλωμένου σε πείραμα με βασιλικόν ύδωρ, συστηματοποίησε τη συχνότητα των διεισδύσεων, ώσπου τελικώς επιδόθηκε σε αχαλίνωτες παλινδρομήσεις.
Μετά το πέρας της πράξης αυτής, ο μεσήλιξ διοπτροφόρος κύριος δήλωσε ότι η είσοδος του κόλπου της Έμυς είναι οπή σε σχήμα πεταλοειδές.

Υπέρλαμπρο Άστρο η εκπάγλου καλλονής σερβιτόρα Πηνελόπη, έλαμπε στο παρασκευαστήριο του εντευκτηρίου.
Στη θέα ευτραφούς νεαρού ο οποίος είχε σωριαστεί πρηνής επί του πάγκου, με το πρόσωπό του επί του αιδοίου χορεύτριας, σχολίασε: «Κοιλιά κι αρχίδια, του άντρα τα στολίδια».

Τις πρώτες πρωινές ώρες, στο σπίτι, με τα αυτιά να βουίζουν, το συμβάν με τη Μάγδα το σύγκρινα με το να φας ένα σύνηθες χάμπεργκερ.
Ένα δεν φτάνει, θες κι άλλο.
Μετά, τράβηξα μια μαλακία και κοιμήθηκα.

Εν μέσω ήπιου, γλυκού ψύχους, διαβήκαμε την Πλατεία Βάθους, κατευθυνόμενοι στο παρακείμενο εντευκτήριο.

Το μελιχρό φως των φανών και της σελήνης εμάλασσαν την καρδιά, η ομιχλώδης ατμόσφαιρα και οι σταγόνες νερού στον αέρα μας ανέψυχαν, η έρημη πλατεία έδειχνε αχανής και μας παρείχε αίσθηση ελευθερίας…

Στο σύμπαν του εντευκτηρίου ίπτανται και πλέουν άσωτες κορασίδες, νύμφες, νηρηίδες, σειρήνες, λάγνοι λαϊκοί, στερημένοι επαρχιώτες, αλαζόνες νεόπλουτοι Κύπριοι, αποσβολωμένοι και κουρασμένοι μεσήλικες, αφελείς νεαροί, εκμαυλισμένοι υιοί και θυγατέρες, καθώς και ολίγοι εγκληματίες.
Αυτιστικοί διάλογοι, παράλληλοι μονόλογοι, περιρρέουσα χορευτική μουσική σε δριμεία ένταση.
Πρόσωπα αποφασισμένα να μην αγαπήσουν και να μην αγαπηθούν τις επόμενες ώρες.

Ένας εκ των συνοδών μας, τον οποίο εμείς πρωτομπάσαμε στο εντευκτήριο, δρα ως θεριζοαλωνιστική μηχανή, έχοντας συνουσιασθεί με την πλειονότητα των εκεί συχναζόντων θηλέων, και περιχαρής διηγούταν στιγμιότυπα και λεπτομέρειες από τα κατορθώματά του.
Η κατάσταση αυτή έχει περιορίσει δραστικά τη φαντασία μας, την ονειροπόλησή μας και το ενδιαφέρον μας για τα υπό του κυρίου αυτού πηδημένα θήλεα, με αποτέλεσμα να περιοριζόμαστε στα θήλεα τα οποία δεν έχει αγγίξει προς το παρόν, δηλαδή στα αποφάγια του.
Δια της αφαιρετικής μεθόδου («πες ρε τελικά, ποια δεν έχεις καταγαμήσει ακόμη»), απέμεινε η Ρωξάνη, την οποία σπεύσαμε να προκάνουμε, καθότι ο συνοδός μας είχε ήδη αρχίσει να καταστρώνει και γι αυτήν σχέδια γάμευσης, αναφέροντας πληροφορίες ότι αυτή παρέχει τον κορυφαίο πεοθηλασμό εξ’ όλων των άλλων θηλέων και διάφορες άλλες παρεμφερείς θεωρίες…

Η νεαρά Ρωξάνη μειδίασε με τις συστάσεις μας και τις παπαρολογίες μας για το ερπετόν πάθος μας το δολερόν.
Της προσφέραμε ποτό με μίγμα χυμών εσπεριδοειδών και αλκοόλης και φυσικά συμφώνησε αμέσως στο να μας ακολουθήσει στους υπερκείμενους χώρους συνουσιών.

Το δωμάτιο στο οποίο καταλύσαμε, έχει φουτουριστικό ύφος, σκοτεινά χρώματα, περίπλοκο φωτισμό, και γενικά είναι σχεδιασμένο για δημιουργία ατμόσφαιρας για «ονειρώδεις συνουσίες».
Κλίνη στρογγυλή, ένας τοίχος πλήρως καλυμμένος από καθρέπτη.

Η νεαρά ανέφερε ότι είναι Ρουμάνα, 25ετής, και ότι το πραγματικό της όνομα είναι Ελένη – Ρωξάνη.

Σωματότυπος αθλήτριας ρίψεων (ακόντιο, σφαίρα, σφύρα), χωρίς να αποκλείονται αθλήματα όπως η υδατοσφαίριση ή η κολύμβηση, καθότι έχει εντυπωσιακό εύρος ωμοπλάτης και εξαιρετικά ανεπτυγμένο και ισχυρό μυοσκελετικό σύστημα.
Κορμός μακρύς, κόμη μελάγχρους και μακρά, οφθαλμοί εκφραστικοί, πρόσωπο καθαρό, χείλη σκληρά, σαρξ λευκή και σφριγηλή, μαστοί επίσης σφριγηλοί, ωστόσο ασύμμετρα μικροί ως προς το λοιπό σώμα.
Ο λιπώδης ιστός της υπερτερεί δυσανάλογα του μυϊκού ιστού της, πράγμα που για κάποιους είναι απωθητικό, όπως π.χ. έτερος συνοδός μας, ο οποίος τη χαρακτήρισε γαιοπροωθητική μηχανή (κοινώς μπουλντόζα).
Αντίθετα, άλλοι συναρπάζονται από γυναίκες με τέτοιο σωματότυπο.
Ας μη λησμονούμε άλλωστε, ότι μεγάλο μέρος των ημεδαπών θηλέων είναι υπέρβαρες και τα μπούτια και οι κώλοι είναι δυο από τις μεγάλες αξίες των Γραικύλων.

Οι ψαύσεις και οι περιπτύξεις άρχισαν από το θάλαμο του ανελκυστήρα και κατέληξαν σε αβρή κλινοπάλη στο δωμάτιο συνουσιών.

Η νεαρά συνουσιάζεται ηδυπαθώς, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις, ενώ παρατηρήσαμε μια παροδική, ελαφρά συστολή και αμηχανία.

Κάποια στιγμή, ενώ η νεαρά ήταν σε στάση ύπτια, στηρίξαμε όλο μας το σώμα επί των στιβαρών δικεφάλων μυών των μηρών της και ισορροπήσαμε ταλαντευόμενοι με τα άκρα μας να αιωρούνται, ως να ήμασταν πρηνείς σε παιδικό ξύλινο αλογάκι, από αυτά που έχουν τοξοειδή βάση για να ταλαντεύονται

Άλλη στιγμή, όταν μας είχε κατακλύσει ο οίστρος και το πέος μας είχε διανοιχθεί σαν εξολκέας, η νεαρά είχε παραλήρημα διάρκειας ολίγων δευτερολέπτων, λέγοντας μερικά λογάκια εις την Ρουμανικήν.

Η αυλαία έκλεισε με τελετουργικό πεοθηλασμό άνευ περικαυλίδος.
Αισθανθήκαμε τη μαλακή, υγρή και ζεστή επαφή της στοματικής κοιλότητας στο διακεκαυμένο πέος μας.
Γλυκιά αίσθηση, γλυκιά σαν μέλι, κορυφώθηκε με κωδωνισμό του νευρικού μας συστήματος.
Τα σπερματικά υγρά διοχετεύτηκαν στην παρειά της.
Αυτά κύλησαν, διέσχισαν τον τράχηλό της και κατέληξαν στο στέρνο και στους πάλλευκους μαστούς της.

Τα μάτια έκλεισαν σε ναρκώδη έκσταση με καρδιά έντονα πάλλουσα.

Μετά ταύτα, επανήλθαμε στο εντευκτήριο, όπου σε πανηγυρική ατμόσφαιρα τρεις ξανθότατες καλλιτέχνιδες κραδαίνουσες και επισείουσες κυανούς φαλλούς (πούτσες μπλε) αλληλοξεμουνιάζονταν επί του πάγκου και είχαν γεμίσει τον τόπο με κολπικά υγρά.
Ειδικά ένα από αυτά τα θήλεα, η βόστρυχος και εκπάγλου καλλονής Έμυ, είναι μακράν η κορυφαία πρέσβειρα της ακολασίας, της λαγνείας, της ασωτίας, της έκλυσης ηθών, του αχαλίνωτου σαρκικού πάθους, της ελευθεριότητας και του ολοκληρωτικού εκμαυλισμού.
Εύγε!

Πήγαμε τέσσερα άτομα, αργάμιση έπειτα από φαγητό στην ευρύτερη περιοχή. Το ξενοδοχείο είναι στο τμήμα της Μαιζώνος που είναι πλέον πεζόδρομος. Από Μάρνη ανεβαίνεις και λίγο πριν τη διχάλα Λιοσίων – Αχαρνών, συναντάς Μαιζώνος στο αριστερό σου. Το παρκάρισμα είναι Θέμα, ευτυχώς στην Αχαρνών υπήρχαν κάτι αστυνομικοί με μοτοσικλέτες και μας έκαναν κουμάντο να παρκάρουμε. Να είναι καλά τα παιδιά.

Το πρώτο που με χάλασε αφάνταστα είναι η παρακμή που συναντάς από Αχαρνών μέχρι το ξενοδοχείο. Πρεζάκια πεσμένα κάτω, ζητιάνοι με και χωρίς αξιοπρέπεια, αλλοδαποί κάθε λογής που σε κοιτάνε περίεργα, μαυρούλες που εκδίδονται διωγμένες από Σωκράτους η την Πλατεία Θεάτρου, μουσουλμάνοι με τσεμπέρια κάθε φυλής να συζητάνε μουλωχτά και να σε κοιτάνε με υπόνοια φθόνου. Παιδιά με έπιασε σύγκρυο και αν οι γυναίκες δεν επέμεναν για τη φάση, θα την κάναμε. Φτάσαμε στο ξενοδοχείο. Χώρος αναμονής; Πάμε στην επόμενη ερώτηση...

Το δεύτερο που με χάλασε ήταν ο αλλοδαπός στη ρεσεψιόν. Μας πήρε τουλάχιστον 10 λεπτά να του εξηγήσουμε ότι θέλαμε μεγάλο δωμάτιο για τέσσερις. Ευτυχώς μια καθαρίστρια, πατρίδα, του εξήγησε πως θέλαμε μεγάλο δωμάτιο και θα το πληρώναμε αντίστοιχα. Αφού συνεννοηθήκαμε μας έδωσε ένα στον τρίτο όροφο, αρκετά ευρύχωρο, με κυκλικό κρεβάτι και φουλ του καθρέφτη. Καθαρό δωμάτιο, καθαρό μπάνιο με κανονική μπανιέρα, αρκετές πετσέτες διαφόρων μεγεθών, ταινία απολύμανσης στη λεκάνη, ζεστό νερό, δύο πολυθρόνες και μοκέτα η οποία παραδόξως δεν είχε σκόνη. Θα έλεγα πως το δωμάτιο ήταν καθαρό παρά τις μυρωδιές καπνού, τσιγάρου και πατσουλί που ήταν έκδηλες στο χώρο. Ευχάριστη έκπληξη αν σκεφτείτε την ώρα και την ημέρα που είναι όλα τέζα.

Οι γυναίκες ήθελαν να πιουν κάτι αλλά είπαμε ο αλλοδαπός στη ρεσεψιόν ήταν μόνος οπότε γρήγορα το ξεχάσαμε. Από ηχομόνωση θα έλεγα είναι σχετικά προσεγμένο, ακούς όμως διάφορες «γλώσσες» προφανώς λόγω θέσης και κόστους.

Προσωπική γνώμη.
Α. Αν είστε παντρεμένοι ή πάτε με παντρεμένη ώρες παντρεμένων παιδιά ξεχάστε το. Σας κοιτάζουν όλοι – όλες και μέχρι να φτάσετε στην είσοδο θα ξενερώσετε τόσο που θα σας φύγει η διάθεση. Άσε που η συνοδός θα σας φέρει καμιά τσάντα στο κεφάλι. Επίσης θα πρέπει να φροντίσετε για παρκάρισμα και μετά περπάτημα.

Β. Αν η συνοδός είναι άνετη και τα προσπεράσετε όλα, είναι καλή και φτηνή επιλογή. Εμείς πληρώσαμε 40€ τα 4 άτομα στο δωμάτιο. Η καθαρίστρια μας είπε πως έχει για ζευγάρια διάφορες τιμές 20€, 23€ και βέβαια και ακριβότερα.

Γ. Εγώ παιδιά δεν θα ξαναπήγαινα όχι γιατί φταιει το ξενοδοχείο σε κάτι, αλλά γιατί στην περιοχή σκιάχτηκα από αυτά που είδαν τα μάτια μου στο 10λεπτο περπάτημα από την Αχαρνών που αφήσαμε το αυτοκίνητο μέχρι τη Μαιζώνος.

Λοιπόν, στα πολύ μείον η τοποθεσία του ξενοδοχείου, καθώς ναι μεν είναι κέντρο, αλλά περνάς από τα πρεζάκια για να φτάσεις στην δουλειά σου, πράγμα καθόλου ευχάριστο για την συνοδό σου. Αν παραβλέψεις αυτό, το ξενοδοχείο είναι μια χαρά. Χώρο αναμονής δεν έχει, συν του ότι μοιράζεται κοινή είσοδο με το διπλανό κλαμπάκι. Η πρόσβαση είναι εύκολη μιας και είναι στο κέντρο, κι εγώ πάρκαρα πάνω στην Αχαρνών. Αναμονή δεν είχαμε, αν και σάββατο βράδυ, αλλά κάλλιστα θα μπορούσαμε καθώς δεν είχε καθόλου δωμάτια, εκτός από αυτό που μας έδωσε. Οπότε δεν είχαμε και πολλές επιλογές. Μικρό δωμάτιο, αλλά συμπαθητικό. Το μπάνιο καθαρό και είχε τα απαραίτητα, συν την ταινία απολύμανσης στην λεκάνη. Από διακόσμηση, ήταν μια χαρά και είχε κι ωραίο φωτισμό. Το δικό μας δεν είχε πολλούς καθρέφτες και τέτοια, αλλά μια χαρά ήταν. Από εξυπηρέτηση, ο κύριος στην είσοδο ήταν εξυπηρετικός. Θα το ξαναεπισκεφτώ μπας και δω και κανά άλλο δωμάτιο

Eγώ είμαι τακτικός πελάτης στα ξενοδοχεία της Αθήνας και προχθές βρέθηκα στο X-dream στον παιζόδρομο της Μαιζώνος ακριβώς πάνω στην πλατεία Βάθης... Έμεινα πάρα πολύ ευχαριστημένος καταρχήν με την υπάλληλο της ρεσεψιόν, ήταν πολύ φιλική. Μου έδωσε δωμάτιο στον 3ο όροφο (στρογγυλό κρεβάτι,πεντακάθαρο δωμάτιο.plasma tv και πολύ οραίο συνδιασμό χρωμάτων. Το μπάνιο πολύ καθαρό με ζεστό νερό όση ώρα το χρεισημοποίησα.Το roomservice ήταν γρήγορο και από ότι είδα είχε και αρκετά μεγάλο πάρκιν ακριβώς απέναντι. Η τιμή πολύ καλή συγκριτικά με το τι σοθ προσφέρει απλά το αδικεί λίγο η περιοχή αλλά γενικότερα έμεινα πολύ ικανοποιημένος...

Συνεύρεση με νεαρή κορασίδα σε δωμάτιο του 1ου ορόφου, την Τετάρτη 15/10. Το δωμάτιο είναι όπως στη φωτογραφία Νο 2 (χωρίς τον κεντρικό κλιματισμό), υπήρχε κλιματιστικό μεμονωμένο. Πολλοί καθρέπτες στις ντουλάπες (ίσως ενοχλήσει αυτό κάποιους). Ησυχο το δωμάτιο πάντως, καθαρό και το κρεββάτι μαλακό και δεν έτριζε. Το parking είχε θέσεις άδειες νωρίς το απόγευμα, αλλά όταν αποχωρήσαμε στις 19.30, ήταν πλήρως γεμάτο και ίσως κάποιος που θα ήθελε να χρησιμοποιήσει το ξενοδοχείο δεν θα μπορούσε να βρεί άδεια θέση. Το parking δεν έχει απ'ευθείας είσοδο στο ξενοδοχείο και θα πρέπει να περπατήσεις πολύ λίγα μέτρα σε πεζόδρομο για να μπείς στην είσοδο του ξενοδοχείου. Το μπάνιο καθαρό και το ζεστό νερό άφθονο, με το απαραίτητο μυρωδάτο αφρόλουτρο να βοηθάει στη χαλάρωση. Ισως το κύριο μείον είναι ότι βρίσκεται σε κάπως "περίεργη" περιοχή αν συνοδεύεις καθώσπρέπει κυρία, οπότε ίσως θα πρέπει να υπάρξει άλλη επιλογή. Πάντως η θέση του στο κέντρο, το καθιστά καλό για κάποιον που είναι παντρεμένος, και δεν θα ήθελε να τρέχει μακριά από τη δουλειά του για να κάνει ένα ευχάριστο διάλειμμα, εφόσον ο διαθέσιμος χρόνος του είναι λιγοστός.